Dag lieverd, tot zo – Nadia Ensink-Teich

Het boek voelt aan als getouwtrek tussen eindeloos verdriet en een intense kracht om te willen (over)leven. 

Hartverscheurend, eerlijk, rauw en hoopgevend. 

Nadja neemt je mee in haar onwaarschijnlijk verhaal waarbij ze op een zeer intensieve manier haar rouw ervaart maar ondertussen ook een waanzinnige strijd levert om haar zin in het leven niet kwijt te geraken. 

Want hoe ga je verder als je grote liefde op een gruwelijke manier plots van je wordt weggerukt en jij overblijft met een baby van enkele dagen oud?

Het soms wat chaotische karakter van het boek past helemaal bij het intensieve rouwproces en bij de reiziger die Nadja is. 

Je voelt in alles hoeveel ze van de wereld houdt. Hoe de liefde voor reizen voor haar geen vlucht is maar een hulp in het verwerken van de gebeurtenissen. 

Ze maakt naar mijn gevoel niet enkel een reis door Azië maar ook door haar emoties, gevoelens en de chaos wat een verlies met zich meebrengt. 

Op een zeer eerlijke manier beschrijft ze hoe ze zich heel vaak heel eenzaam voelt maar ook hoe ze er alles aan doet om haar leven een nieuwe invulling te geven. 

Waarbij diep verdriet en onzekerheid in zo’n schril contrast komen te staan met het geluk dat ze probeert toe te laten. 

Waarbij de liefde voor haar dochter, haar Jeroen en het leven centraal staan in alles wat ze doet. 

De manier waarop ze contact blijft zoeken met haar overleden man, de bijna spirituele beleving en ondertoon doorheen het boek voelt zeer krachtig en troostend aan. 

Ondanks het zeer zware en hartverscheurende thema is het niet geen donker en verdrietig boek. 
Nadja koos er bewust voor om ondanks alles haar verdriet niet de bovenhand te geven. De kracht waarmee ze probeert verder te gaan en het beste uit het leven te halen, is zo hoopgevend en inspirerend. 

‘ Rouwen is voor mij niet een emotie die ik had naast alle andere dingen in het leven. Rouwen is zoveel meer dan ‘alleen maar’ treuren om het verlies van je partner. Rouw is verweven met alles wat je denkt, voelt en doet. Rouw slaat zich op in je lichaam en maakt dat elke vezel pijn doet. ‘ 

Dit is één van de vele eerlijke beschrijving van Nadja hoe zij haar rouwproces ervaart. En het voelt zo juist beschreven en zo pijnlijk herkenbaar. 

Ik wens dat iedereen die deze ongelofelijk pijn moet ervaren de kracht kan vinden om in de emoties te staan en zichzelf te tijd gunt om de pijn te door spartelen. Om het leven een nieuwe invulling te geven waarbij het gemis nooit stopt maar de pijn wat minder rauw aanvoelt. 

Graag zien stopt niet aan het einde van deze wereld maar gaat tot ver daar voorbij.

Gastrecensie van Loes Dhelft.

ISBN: 9789402710427 – Verschenen op 27/09/2022 – 304 p. – HarperCollins

Plaats een reactie