Herinner je je nog het prachtige prentenboek “De koffer” dat enkele jaren geleden.  Dit boek dat intussen uitgroeide tot een klassieker kreeg even geleden een prachtig vervolg.  Dit verhaal gaat over een nieuwe vreemdeling die een oude tas bij zich heeft en een liedje zingt. Als ze een gezellig huisje met enkele appels op de tafel ziet, durft ze niet aan te kloppen en gaat ze verder.  Niet veel later wordt ze ervan beschuldigd een appel en een theekopje gestolen te hebben.  Maar er was helemaal geen theekopje kwijt… wat is er hier aan de hand?
Chris Naylor-Ballesteros is erin geslaagd om een nieuw, tijdloos prentenboek te maken dat vluchtelingen wereldwijd en van alle tijden in de kijker zet.  Het is een warm verhaal dat je hart zachtjes beroert in dezelfde eenvoudige illustratiestijl die deze boeken zo krachtig maakt.  In alle eenvoud wordt hier een heel diepgaand verhaal verteld dat vele mogelijkheden biedt tot reflectie met kinderen.  Hoe gaan we om met nieuwe mensen om ons heen, heten we ze welkom of veroordelen we ze al vlug zonder ze te kennen. Een boek dat zeker bij het begin van een schooljaar of bij de komst van een nieuwe klasgenoot heel erg waardevol kan zijn.  Heel warm aanbevolen!