Wat een bijzonder jeugdboek is Alleen! Vanaf het moment dat je het openslaat, voel je het meteen: dit is geen klassiek verhaal. Freeman kiest ervoor om haar boek te schrijven in vrije verzen en dat geeft deze roman voor lezers vanaf een jaar of elf een unieke, indringende kracht.

We volgen de twaalfjarige Maddie, die zich verheugt op een geheim slaapfeestje met haar vriendinnen. Wanneer zij last minute moeten afhaken, beslist Maddie toch te gaan, niet wetende dat net die nacht de hele regio plots wordt geëvacueerd. Wanneer ze wakker wordt, is iedereen verdwenen. Haar stadje ligt er verlaten bij. Iedereen is weg… behalve zij. Enkel de hond van de buren blijft nog als gezelschap over.

Wat volgt, is een verhaal van overleven. Maddie moet zien te overleven met wat ze kan vinden: drinkbaar water, voedsel, warmte. Maar minstens even zwaar is de eenzaamheid die op haar weegt. Ze moet niet alleen leren zorgen voor haar fysieke noden, maar ook voor haar eigen gedachten en gevoelens.

De keuze voor vrije verzen blijkt hier bijzonder sterk. Met weinig woorden, maar zorgvuldig gekozen zinnen, weet Freeman een verhaal neer te zetten dat des te harder binnenkomt. Als lezer krijg je ruimte om zelf te voelen, te interpreteren en de stilte tussen de woorden op te vullen. Dat maakt de leeservaring intens en persoonlijk.

Dit is een boek dat jongeren niet alleen meesleept in een spannend en ongewoon verhaal, maar hen ook laat ervaren hoe taal op een andere manier kan werken. Achteraan het boek krijgen lezers bovendien tips om zelf met vrije verzen aan de slag te gaan, wat een fijne extra is.

Alleen is een jeugdboek dat echt iets teweegbrengt en lang blijft nazinderen. Het is anders, aangrijpend en verrassend krachtig in zijn eenvoud.

Een aanrader voor jonge lezers die openstaan voor een bijzondere leeservaring!